Replika pistoletu, cztery lufy

Pistolety skałkowe, jedna z najpowszechniej używanych broni palnych przez piratów w XVIII wieku, miały krzesiwo, które po wystrzale wytwarzało iskrę zapalającą proch. Wszystkie te bronie musiały być ładowane ręcznie po każdym strzale. Amunicja, podawana przez wylot lufy, składała się z prochu, pocisku i papierowej maczety, która służyła jako kapsel do ściskania dwóch poprzednich materiałów wewnątrz lufy.

W walce broń ta była zazwyczaj używana do pojedynczego strzału, ponieważ metoda przeładowania była bardzo powolna i zazwyczaj nie było na to czasu. Dlatego po strzale wojownicy byli zmuszeni do dobycia szabli lub szpad albo użycia pistoletu jako maczugi, jeśli nie udało im się przeładować na czas.