Replika pistoletu trójlufowego

Replika pistoletu z głową orła, wykonana z metalu z plastikowymi okładzinami imitującymi kość słoniową, z imitacją mechanizmu ładowania i strzelania.

Pistolety skałkowe, jedna z najpowszechniej używanych broni palnych piratów w XVIII wieku, miały krzesiwa lub krzesiwa, które po wystrzale wytwarzały iskrę zapalającą proch. Wszystkie te bronie musiały być ręcznie przeładowywane po każdym strzale. Amunicja, wprowadzana przez wylot lufy, składała się z prochu, pocisku i papierowej maczety, która służyła jako kapiszon, dzięki czemu dwa poprzednie materiały były ściskane wewnątrz lufy.

W walce broń ta była zazwyczaj używana do pojedynczego strzału, ponieważ metoda przeładowania była bardzo powolna i zazwyczaj nie było na to czasu. Dlatego po strzale wojownicy byli zmuszeni do dobycia szabli lub szpady albo użycia pistoletu jako maczugi, jeśli nie udało im się przeładować na czas.